Michał Stachurski – Założyciel Szkoły Nikko-Tai Chi. Posiada uprawnienia instruktora rekreacji ruchowej o specjalności samoobrona wydane przez Ministerstwo Sportu Rzeczypospolitej Polskiej. Posiada 20 letnie doświadczenie w zakresie treningu własnego, oraz kilkunastoletnie w prowadzeniu grup Tai Chi.

Ukończył studia magisterskie na AWF w Warszawie doskonaląc swoją wiedzę z zakresu anatomii funkcjonalnej człowieka, fizjologii, biomechaniki. Praca magisterska pod kierunkiem pani prof. Jolanty Lisowskiej dotyczyła wpływu ćwiczeń Tai Chi na zdrowie i jakość życia ćwiczących. Specjalności uzyskane w toku studiów to:

  • instruktor gimnastyki korekcyjnej i kompensującej-
  • instruktor pływania

Nauczając szczególny naciska kładzie na walory zdrowotne Tai Chi, prawidłowa pracę kręgosłupa i oddech. Ważne są również mechanizmy sprzężenia zwrotnego miedzy układem nerwowym a odpowiedzią immunologiczną organizmu. Michał Stachurski oprócz grup standardowych, otwartych dla wszystkich prowadzi specjalistyczne zajęcia dla osób chorych na stwardnienie rozsiane, regularne ćwiczenia i wykłady dla Uniwersytetów III Wieku, szkolenia z zakresu radzenia sobie ze stresem, oraz inne związane z profilaktyka zdrowia w zakresie aktywności ruchowej

 

Izabela Kieś – Terapeuta neurologopeda. Na co dzień pracuje z dziećmi i dorosłymi. Tai chi ćwiczy od ponad dekady. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć tai chi w grupach osób dojrzałych i seniorów. Prowadzi zajęcia tai chi w Miejskim Domu Kultury w Wołominie (pon. i środy godz. 20.00) oraz gimnastykę z elementami tai chi dla osób starszych (Uniwersytety Trzeciego Wieku w Wołominie i Tłuszczu). Jej wielkim odkryciem jest styl wielkiego popularyzatora tai chi na Zachodzie prof. Cheng Man Chinga. Prowadząc zajęcia, kładzie szczególny nacisk na zdrowotny aspekt tai chi, profilaktykę chorób cywilizacyjnych oraz wieku starczego. Dlatego dużo czasu poświęca na ćwiczenia wzmacniające kręgosłup, korygujące postawę, uelastyczniające ciało, ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne oraz trening uważności.
Posiada uprawnienia państwowe w zakresie kinezygerontoprofilaktyki.

 

Janusz Kieś – Zawodowo związany z mediami. Tai chi ćwiczy pod okiem
p. Michała Stachurskiego od 2005 r. Rozpoczął od stylu yang. Przez trzy lata pogłębiał zrozumienie tai chi, studiując klasyczny styl chen pod kierunkiem jego wybitnego znawcy p. Marka Balińskiego. Dwa lata poświęcił na ćwiczenie technik oddechowych i trening uważności. Prowadzi zajęcia dla grupy zaawansowanej w Wołominie i początkującej w Warszawie. Poprzez publikacje prasowe popularyzuje wiedzę o tai chi.
Posiada uprawnienia państwowe w zakresie kinezygerontoprofilaktyki.

 

Iza Skonecka – Mam w życiu dwie pasje, pomiędzy które staram się rozdzielać wolny czas to ceramika i tai chi. Zawsze interesowała mnie też kultura Wschodu. Aktywność fizyczna też od zawsze była dla mnie czymś oczywistym. Zmieniały się jednak formy, które uprawiałam. Podążając za fascynacją Wschodem, trafiłam na jogę, a później na tai chi. Obu jestem wierna do dzisiaj. Uważam, że świetnie się uzupełniają. W 2004 roku zaczęłam ćwiczyć tai chi u Michała Stachurskiego i to było to, czego szukałam ten styl odpowiada mi najbardziej. Swoją wiedzę o tai chi pogłębiałam też uczestnicząc w zajęciach Marata Muchamadiejewa, korzystając z jego nauk i wskazówek. Dla mnie tai chi, to nie tylko gimnastyka. To przede wszystkim czas na zatrzymanie, na refleksję, na wsłuchanie się w siebie. To nauka zarządzania swoim ciałem – ćwiczenie nie tylko dla ciała, ale też dla umysłu. Najbardziej podoba mi się w tai chi to, że efekty przychodzą bezboleśnie, zdawałoby się, mimochodem. Bez specjalnego wysiłku poprawiamy stan swojego zdrowia przestaje dokuczać ból kręgosłupa, ustępują inne dolegliwości, poprawia się w widoczny sposób sylwetka, kondycja, mamy lepszą koordynację ruchów, stają się one bardziej sprężyste, harmonijne. To efekty fizyczne pracy nad sobą. Nie mniej ważne, a może nawet ważniejsze, są te niewidoczne umiejętności, które nabywamy ćwicząc regularnie tai chi. umiejętność radzenia sobie ze stresem, wyciszania się, a także poprawa koncentracji uwagi i większa świadomość swojego ciała, jego ograniczeń i możliwości.