1. Trening tradycyjny Tai Chi

Cały trening jest pomyślany tak, aby czerpać z niego korzyści na przestrzeni wielu, wielu lat. Efekty przychodzą powoli, ale nieprzerwanie dzień po dniu, małymi kroczkami, powoli posuwamy się w swojej praktyce.

  1. Trening gimnastyczno-sportowy

Jest to trening nastawiony na udział w zawodach, gdzie najważniejsza jest efektowność pozycji. W tym celu stosuje się niskie pozycje wymagające bardzo dobrego rozciągnięcia. Skoki, kopnięcia z obrotem, a nawet salta często wykonywane są w bardzo szybkim tempie.

  1. Trening taneczno-choreograficzny

Ruchy Tai Chi stają się tutaj artystyczną kreacją. Mocno wyeksponowany jest aspekt wizualny. Muzyka, światło, kolorystyka, fantazyjny strój stają się ważnymi środkami wyrazu wykonywanych ruchów. Przedstawiany układ często niesie w sobie symboliczną fabułę zakończoną morałem lub niedopowiedzeniem.

  1. Trening specjalistyczny

Są to zajęcia dostosowane dla potrzeb ściśle określonej grupy. Na przykład na zajęciach dla osób ze Stwardnieniem Rozsianym (SM) szczególny nacisk położony jest na pracę z równowagą fizyczną, systematycznością w podejmowaniu wysiłku, nad dobrym samopoczuciem i pogodą ducha. Sporą cześć czasu poświęcamy na relaks w pozycji leżącej, co nie jest charakterystyczne dla Tai Chi (tradycyjna jest w pozycja stojąca, rzadziej siedząca). Innym przykładem są zajęcia dla dzieci, gdzie elementy Tai Chi są tylko przerywnikiem w grach i zabawach prowadzonych w czasie zajęć. Podczas treningów dla kobiet w ciąży dominują bardzo łagodne formy ruchu, delikatne ćwiczenia oddechowe, głównie przeponowe, pozycje odprężające plecy, szczególnie lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Wykluczone zostają techniki rozciągające, aby nie naruszyć delikatnych połączeń spojenia łonowego i nie stymulować jeszcze bardziej naturalnie występującej w okresie ciąży łatwości rozciągania się mięśni. Przerwy na relaks pozwalają odpocząć nogom. Zupełnie inne wymagania stawiają zajęcia z grupą osób w trakcie rehabilitacji pozawałowej i profilaktyki przedzawałowej. Zmniejszony zostaje czas zajęć i zdecydowanie zmieniony zakres ruchu. Specjalistyczny jest również trening dla osób po 60-tym roku życia. Tu zalecana jest praca z błędnikiem dla zachowania poczucia dobrej koordynacji ciała, równowagi i orientacji w przestrzeni. Zajęciom często towarzyszy muzyka klasyczna np. fortepian, wiolonczela, klarnet. Przykładem specjalistycznych zajęć Tai Chi są również grupy resocjalizacyjne np. w więzieniach. Zadaniem podstawowym będzie tu kształtowanie pozytywnych cech charakteru, systematyczności, umiejętności pracy w grupie, wrażliwości, szacunku do siebie samego i innych ludzi.