|
|
Rodzaje treningów Tai Chi
1.Trening tradycyjny Tai Chi
Cały trening jest pomyślany tak, aby czerpać z niego
korzyści na przestrzeni wielu, wielu lat. Efekty
przychodzą powoli, ale nieprzerwanie dzień po dniu,
małymi kroczkami, powoli posuwamy się w swojej praktyce.
2. Trening gimnastyczno-sportowy
Jest to trening nastawiony na udział w zawodach,
gdzie najważniejsza jest efektowność pozycji. W tym celu
stosuje się niskie pozycje wymagające bardzo dobrego
rozciągnięcia. Skoki, kopnięcia z obrotem, a nawet salta
często wykonywane są w bardzo szybkim tempie.
3. Trening
taneczno-choreograficzny
Ruchy Tai Chi stają się tutaj artystyczną kreacją.
Mocno wyeksponowany jest aspekt wizualny. Muzyka,
światło, kolorystyka, fantazyjny strój stają się ważnymi
środkami wyrazu wykonywanych ruchów. Przedstawiany układ
często niesie w sobie symboliczną fabułę zakończoną
morałem lub niedopowiedzeniem.
4. Trening specjalistyczny
Są to zajęcia dostosowane dla potrzeb ściśle
określonej grupy. Na przykład na zajęciach dla osób ze
Stwardnieniem Rozsianym (SM) szczególny nacisk
położony jest na pracę z równowagą fizyczną,
systematycznością w podejmowaniu wysiłku, nad dobrym
samopoczuciem i pogodą ducha. Sporą cześć czasu
poświęcamy na relaks w pozycji leżącej, co nie jest
charakterystyczne dla Tai Chi (tradycyjna jest w pozycja
stojąca, rzadziej siedząca). Innym przykładem są zajęcia
dla dzieci, gdzie elementy Tai Chi są tylko
przerywnikiem w grach i zabawach prowadzonych w czasie
zajęć. Podczas treningów dla kobiet w ciąży
dominują bardzo łagodne formy ruchu, delikatne ćwiczenia
oddechowe, głównie przeponowe, pozycje odprężające
plecy, szczególnie lędźwiowy odcinek kręgosłupa.
Wykluczone zostają techniki rozciągające, aby nie
naruszyć delikatnych połączeń spojenia łonowego i nie
stymulować jeszcze bardziej naturalnie występującej w
okresie ciąży łatwości rozciągania się mięśni. Przerwy
na relaks pozwalają odpocząć nogom. Zupełnie inne
wymagania stawiają zajęcia z grupą osób w trakcie
rehabilitacji pozawałowej i profilaktyki przedzawałowej.
Zmniejszony zostaje czas zajęć i zdecydowanie zmieniony
zakres ruchu. Specjalistyczny jest również trening dla
osób po 60-tym roku życia. Tu zalecana jest praca
z błędnikiem dla zachowania poczucia dobrej koordynacji
ciała, równowagi i orientacji w przestrzeni. Zajęciom
często towarzyszy muzyka klasyczna np. fortepian,
wiolonczela, klarnet. Przykładem specjalistycznych zajęć
Tai Chi są również grupy resocjalizacyjne np. w
więzieniach. Zadaniem podstawowym będzie tu
kształtowanie pozytywnych cech charakteru,
systematyczności, umiejętności pracy w grupie,
wrażliwości, szacunku do siebie samego i innych ludzi.
Tekst Michał Stachurski |
